BALAM
Duman inif göy dağına çiy salar,
Her zamanı eyçe bil, ele balam
Dost dediyin gara günde ey salar,
Namert olan gaçar bul ele balam
At oynadar yiğid olan düzlerde,
Şanı galar lafı doğru sözlerde.
Nâmerdin üzüne çekilir perde
Mert olan adını al ele balam.
Çaylar çoşuf axar daşın goynunda,
Sevda gülü açar yârın boynunda.
Sünbül adın geçer senin soyunda
Bağçalarda açan gül ele, balam.
Yel aparır yalan olan sözünü
Gayıf etme bele kendi özünü
Hakikat bilesin erin düzünü
Eğri giden çığmaz yol ele balam.
Dünya döner elvet devir kör zaman
Mal da yalan, mülk de geçer bir zaman
İnsanlığdı bize galan her zaman
Gönül yıkma, insaf kıl ele, balam.
Ananın duası dağın direyi
Babanın öğüdü ömrün gereyi
Sevgiyle döyünsün her bir yüreyi
Kin tutanın bahtı kül ele, balam
Levent der ki sözüm düşsün dillere,
Selam olsun bütün dosta, ellere.
Mevla salsın seni doğru yollara
Mazluma olasın dal ele, balam.
***
Editör: Pınar Akyüz Atmaca
