BAHTIMA DÜŞTÜ
Henüz güneş doğmuş, ufka ağarken,
Bir bahar vaktiydi, yağmur yağarken,
Dağ başında karlar coşmuş çağlarken,
Islanmış bir ceren bahtıma düştü.
Uykuya doymamış mahmurken gözler,
Akan zaman durmuş, bitmişti sözler,
Sen benim karşımda, ben seni özler,
Uslanmış bir ceren bahtıma düştü.
Şimşekler çakmıştı durgun serinden,
Volkanlar patladı çok da derinden,
Arınmış da gelmiş dünya kirinden,
Aklanmış bir ceren bahtıma düştü.
Ufuklar karardı parlar gözlerin,
İlham oldu bilsen bende sözlerin,
Arından kızarır şimdi yüzlerin,
Saklanmış bir ceren bahtıma düştü.
Özbekoğlu ceren gönlümün gülü,
Ağlarken gözleri yağmurdur tülü,
Yüreği yaralı şimdi kan gölü,
Oklanmış bir ceren bahtıma düştü.
