AH BABALAR AH
Artık şu kaşlarınızı biraz indirin,
Bir türlü memnun olmayan babalar!
Elinizi baş okşamak için kaldırın,
Bir türlü memnun olmayan babalar!
Çok mu zor, bir defa "Aferin" demek?
Evlat demek, sizin ciğeriniz demek.
Sizi de sevmemiş pederiniz demek!
Artık şu kaşlarınızı biraz indirin,
Bir türlü memnun olmayan babalar!
Evlat; ağzıyla tutsa da kuş,
Rızanıza ermek bitmez bir yokuş,
Bakın! Kaşlarınızın arası kırış kırış,
Şu asık yüzünüzü biraz güldürün,
Bir türlü memnun olmayan babalar!
Daha küçükken her fırsatta yeren, siz!
En küçük suçta çocuğu döven, siz!
Sonra demeyin, çocuk niye özgüvensiz?
Artık çocuklara kendilerini buldurun,
Bir türlü memnun olmayan babalar!
Elbette lazımdır biraz korku,
Ama hep söylenmez aynı türkü.
Çocuk hiç giymemiş sevgiden kürkü,
Artık şu çocukların kalbini ısındırın,
Bir türlü memnun olmayan babalar!
Nedendir göstermek hep sert tarafı?
Öteki alemin bile var bir arafı,
Yok mudur bardağın dolu tarafı?
Ölmeden yapın, hayırlı evlat itirafı,
Bir türlü memnun olmayan babalar!
Ağırdır "seni seviyorum" iki dağdır,
Ama söyleyin, zira devir bozuk çağdır!
Dışı sevgi, içi şer hırsızlar vardır,
Yapmayın, çocuklarınızı çaldırmayın,
Bir türlü memnun olmayan babalar!
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
