ADINI SEN KOY
Bir serçe ürkekliği üstümde,
Daldaki yaprakça üşüyorum,
Sarılmaya çalışsamda sıkı sıkı,
Boşuna gayretim,
Rüzgârla savruluyorum,
Eylül derken ekim,
Ekim de kafi gelmedi,
Kasım da alıp atıyor,
Göçmen kuşu gibiyim.
Göçmen kuşları çok oldu gideli,
Yaren leylek bile ulaştı yerine,
Bir serçe yalnızlığı benimle,
Kalabalıklar arasında yapayalnız.
Açıklarındayım denizin,
Gözlerimde tuzlu sular,
Kulaklarımda aradığım sesin,
Tükenirken nefesim,
Sen de beni arayacaksın.
Bir yudum kahvedir tesellim,
Telvelerinden fallar bakacağım,
Sen olacaksın aranan,
Sencesi yok olmadan,
Yok olmadan sencesi,
Sencesi her şey işte...
Adını sen koy,
Sen koy,
Ben koyamadım adını!
***
Editör: Bilgi Şakar
