YORGUNLUK
İçimde dinmeyen bir yorgunluk var
Yüreğimin tam da ortasında
Sol tarafımın içi yanıyor
Kanatıyor acılarımı ekim sonu kasım başında
Derin bir iç çekiş
Ellerim titriyor
Gözaltımdaki torbalardan
Tek tük insanlar geçiyor
Darağacı kurulmuş avucunda
Günün ilk ışıklarıyla
Sen var git
Bu bir vazgeçiş günahıyla sevabıyla
Kanla kaplı yollarda
Düşüncelerim ezilir
Elimde değil
Kederler birikir
Yaşamak yorgunluk verir insana
Adeta bitirir
Bu ağır yorgunluk hissi
Bu soğuk taş nedir
Başımın içinde bir şeyler şişer sanki
Yaşlılık takıntısı kabarır şuramda
Bir dilenci gibi minnettarım
Seni hatırlarım saçıma düşen her beyazda