YALNIZLIK BİLE YALNIZ KALDI
Ateş böcekleri gibiydi sokak lambaları.
Gecenin gözleri sislerle sürmeli.
Birkaç dal saçlı çam ağaçları,
Adları mermerlerde üşüyen şehitler vardı.
Çamur dökülü kaldırımlarda potinleri.
O son geceleriydi.
Sis yutmuştu geleceği.
Ne onlar bildi gittiklerini, ne siz.
Yalnızlık bile yalnız kaldı.
***