GELMEDİN
Hüzün çiçek açtı yaşadığım coğrafyada;
Gözyaşlarım dökülüyor, doluyor kucağıma.
Dilimde de bir hasret türküsü...
Dökülüyor yağmurlar bir bir avuçlarıma;
Sen yine gelmedin.
Sensizliğe alışmak için,
Geceleri hep umut diledim gökyüzünden.
Yokluğunda daha da çok azdı, kanayan yaralarım;
Kimliğimi sorguladım.
Gecenin kıyısına vurdu,
Gün ağarırken yarınlarım...
Sen yine gelmedin.
Bedenim acıya aşina;
Bir boşluğa takılıyor gözlerim.
Yarınlar, yerle bir oluyor,
Hayaline tutunuyor, şu garip yüreğim;
Sen yine gelmedin.
Dilimden düşmeyen bir hasret türküsü,
Omuzlarımda sensizliğin ağır yükü...
Kokun geliyor usul usul burnuma;
Hangi rüzgâr getirdi kokunu çok uzaklardan?
Hasretin kanadı yok ki uçsun...
Hüzün çiçek açıyor,
Yaşadığım bu coğrafyada;
Sen yine gelmedin.
***