BİRİ GELENE KADAR
Güneş battığında gündüzün hiç bir hükmü kalmaz.
Ve gece bir kez daha kazanır tüm karanlıklarıyla.
Kalem kırıldıysa gün batımında diyecek söz kalmamıştır gündüzden geceye.
Yine kaç söz birikti ah ulan ah diye üç heceye.
Güneş sabah yine doğabilir
Ve yeni bir gün elbette başlayabilir.
Gün yeni bir gün olsa da özlemin aynıysa,
Sadece dünün geniş özetini yaşarsın daha günün ilk ışıklarıyla.
Ve umutlarının şakağına dayarsın namluyu,
Basamazsın tetiğe, kaybetmekten korkarsın hiç kazanmışlığın yok iken.
Yitik şehrin yenik figüranı olursun,
Hasretin sana ne komut verirse sen onu oynarsın.
Serseri düşüncülerinde bir ezilmişlik başlar,
"Onu bugün keşke görebilsem" dersin.
Ondan bir haber gelme umuduyla çakılırsın, durduğun noktaya,
Adım bile atamazsın hayatına.
Ve sonra hayat devam eder, sende hayatın götürdüğü yere gidersin.
Yavaş yavaş ve anlamsızca.
Ve gerçekten bir gün seni anlayan biri çıktığında karşına;
Sen çoktan anlamsız kalırsın tüm susmuşluğunla.
***