HAYAT YOLU
Yorgunum, yürüyorum yıllardır;
Çakıllı, dikenli, taşlı bir yoldan.
Her an her saat bir tehlike,
Ejderhalar saldırıyor sağdan, soldan.
Gidiyorum gündüz, gece demeden,
Sanki ölüm beni çekiyormuş kendine.
Yürüyorum durmadan, dinlenmeden;
Yol, daima yol, bitmiyor bu yol yine.
Yürüyorum bütün gece uykusuz,
Bunca yıl, bunca gün, bunca ay;
Bazen aç bazen susuz,
Ne bir han ne de bir kervansaray.
Yürüdükçe zorlaşıyor sanki,
Yürüdükçe kıvrılıyor dönüm dönüm.
Hep çakıl, hep taşlı, hep diken,
Yine dik, yine yokuştur önüm.
Dünyaya geldiğim o andan beri,
Bir garip yolcuyum hayat yolunda.
Ölüm kucak açmış, bekliyor
Beni, yolun sonunda.
***