GURURLANMA İNSANOĞLU
Malım mülküm vardır diye
Bunca kibir bilmem niye
Onlar Hâk'tan bir hediye
Gururlanma insanoğlu
Sayılı gün sanma bitmez
Zenginliğin fayda etmez
Söner ocak duman tütmez
Gururlanma insanoğlu
Dünya fâni gelir geçer
Sanma ecel zengin seçer
Ölüm tırpan insan biçer
Gururlanma insanoğlu
Âhir ömrün yalan olur
Neyin varsa talan olur
Cürmün sana kalan olur
Gururlanma insanoğlu
Buldum diye yoldan çıkıp
Kalpler kırıp gönül yıkıp
Mazlumlara hep hor bakıp
Gururlanma insanoğlu
Geçer bahar gelir güzün
Gôrmez olur gören gözün
Nâif olsun sohbet sözün
Gururlanma insanoğlu
Hiç farketmez yaşın başın
Biter elbet birgün aşın
Çatılmasın boşa kaşın
Gururlanma insanoğlu
Rüzgâr birgün tersten eser
Ecel gelir yolun keser
Ruh usanır cana küser
Gururlanma insanoğlu
Birgün mezarın kazılır
Başına adın yazılır
Düzenin hepten bozulur
Gururlanma insanoğlu
Ben göçerim sözüm kalsın
Her okuyan bir feyz alsın
Gönülllere huşû salsın
Gururlanma insanoğlu