YAŞIYOR MUYUM Kİ?
Yılların sunduğu garip bir yorgunluk var bu günlerde...
Kalbimi yokluyor yine,
“İçme” diyorlar...
“Şu mereti yeter...”
“Hep bu yüzden böylesin!”
Bilmiyorlar ki, işte bu yorgunluk...
Çaydan, sigaradan değil, anlatamıyorum!..
Yoksa nasıl baş ederdim ki, bu yorgun bedenimle, yorgun kalbimle bilmiyorlar! anlatamıyorum...
Diyorum, ben vazgeçtim yaşamaktan; varsın inanmasınlar… Sanki, ben yaşıyor muyum ki? Hiç soran oldu mu; “Sen yaşıyor musun?” diye..
Yine bu gece çöktü efkarın yüreğime…
Bazen yalnızlık bir şiirle başlarmış...
Bir bardak çay, bir paket sigara bir nefesin olsa, tüm acılarıma derman diye sarsam ...
Varsın desinler…
“İçme, bitiriyor seni...” diye, ben zaten yaşamıyorum ki sensiz!..
Bilirim uzaksın çok uzak, boşver beni düşünme bugün de nefes aldım!..
Bak bir nefes sakladım; seninle almak için son nefesimde...
Editör: Nevin Bahtışen
