TÖVBE ETTİM
Her gece yastığa başımı koyduğumda,
Gelmek zorunda mısın aklıma?
Şöyle bir düşün neler aldın giderken,
Neler götürdün hatırla?
Hayallerim gitti, oysa
Kimse yoktu senden başka hayatımda.
Sen ne yaptın bana?
Kusur bulmak için çabaladın.
Ya da benim için nelerden vazgeçebildin?
İşte!
Bölüne bölüne gidersin;
Hayat, “ben nerede hata yaptım?” diye sorar.
Boşunaymış der, seslenirsin usulca yüreğine,
Çok kırıldı çünkü.
Acımasın canı diye
Dökersin içine hüznünü, acıyarak haline...
Heveslerin biter, sarılırsın karanlığa.
Aldırmaz olursun aşkına, sevdasına.
Kapanmıyor ki yaralar açılmışken
Kim derman olur senin derdine
Senden başka?
Ne kelimeler yeter
Ne de gözündeki yaşlar anlatmaya.
Son sözlerimi yazıyorum şimdi
Ne yazdığımı bilmeden.
Hükmü olmasın senin için.
Belkilerde kaldı yarınlar.
Birkaç satır daha ne çıkar.
Sözler biter vay be dersin!
Ummadığın kişiden,
Ummadığın darbeyi yersin.
Yazık çok yazık!
Sadece kendime kızıyorum!
Sayende inancımı yitirdim biliyor musun?
Bir daha sevmeye tövbe ettim.
Editör: Nevin Bahtışen
