SENİ UNUTTU ÇOKTAN
Bir sonbahar uğultusunda çınarların
Sığınmış ardına puslu camların
Almış götürmüş yarısını yüreğinin
Gözleri yağmurlu bir kadın
Dudağında hicazkâr bir şarkı
Yüreğinde acısı ayrılığın
Sarmaşıklar gibi yorgun
Yaşıyor yalnızlığını hüzünlü akşamların
Bir bardak çay içimi ömür dediğin
Cam vazolarda solmuş gülün
Kafese kapatılmış kuşlar gibi üzgün
Dem çeken kuşlar gibi sevdalısın
Yarım kalmış bir sevdanın üzüntüsü
Zehir zemberek bir acı çoğaltıyor
Ne yamanmış sevda acısı
Sevip alamamak korkusu
Eli boş döndün kapısından sevdanın
Bir bir sönerken umutların
Bırakıp gitti seni
Gözleri yağmurlu bir kadın
Gizler saklamış gözbebeklerine
Karanlığın denizinden
Şaşkın kuşlar gibi yönsüz
Öyle yorgun öyle çaresiz
Hangi kuş götürmüş sevdayı
Bırakmış yağmurlu gözlerine hüznü
Kan karanfilidir gecede ay
Vay deli gönül vay
Acılı bir sevdaydı yüreğinden geçen
Belki de seni unuttu çoktan
Sen de sil onu gönül defterinden
Boşa gitmesin gözyaşların
***
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
