PƏNCƏRƏ / AZERBAYCAN TÜRKÇESİ
Gözünə baxmaqdan doymazdı gözüm,
Görsəm də üzünü gündə min kərə.
O payız olaydı, bir də mən özüm,
Bir də sən baxdığın haman pəncərə.
Duyaydım yenə də sübh açılınca,
Gözlərimə baxan süzgün baxışı.
Bir yol pəncərədən durub baxınca,
Məni isladaydı, payız yağışı.
Töhmətin vuraydın, hey onun-bunun,
Yenə də küsəydin, ən adi sözdən.
Gödəkçəmdə qalan sevgi məktubun,
Sənə ötürəydim, pəncərənizdən.
Bu zülmət gecənin ayı olmasın,
Ulduzlar vurmasın göyə naxışın.
Sənin pəncərənin işığı yansın,
Töksün saçlarıma payız yağışın.
Kaş yenə olaydı, haman pəncərə,
Baxaydım gəncliyin yanar gözünə.
Ömrümü odlara salan pəncərə,
Kaş baxa biləydim, səndən, özümə!..
PENCERE / TÜRKİYE TÜRKÇESİ
Gözlerim sana bakmaya doymazdı,
Yüzünü günde bin kez görsem bile.
O sonbahar olsaydı, bir de ben,
Bir de senin baktığın o pencere.
Yine hissedebilseydim sabah gün ağarırken,
Gözlerime bakan o mahzun bakışını.
Bir kez olsun pencereden kalkıp baktığında,
Sonbahar yağmuru ıslatsaydı beni.
Sitem etseydin, durmadan ondan bundan,
Yine küseydin en sıradan sözden.
Ceketimde kalan sevgi mektubunu,
Sana uzatsaydım pencerenizden.
Bu karanlık gecenin ayı olmasın,
Yıldızlar gökyüzüne nakış işlemesin.
Yalnızca senin pencerenin ışığı yansın,
Sonbahar yağmurun dökülsün saçlarıma.
Keşke yine olsaydı o aynı pencere,
Baksaydım gençliğinin alev alev gözlerine.
Ömrümü ateşlere atan o pencere,
Keşke bakabilseydim, senden kendime!
***



















