NOKTA
Anladım imlanın kralı nokta
Bitirmiş sözü
Zaman sessizliği bulunca
Virgül arsız
Bir daha
Peşi sıra
Anladım aşka yakışan
Hasretle barışan nokta nokta nokta
Noktalar acıtır aslında
İçinde sözler kalmışsa
Yetmemişse harfler
Yüreğin kanamışsa
Ünlemdir susuşlar
Gecedir
Üşümüş
Sırtında çengeliyle saplanmışsa sorular
Tutmamışsan sevdiğinin ellerini
Düşmediyse saçları omzuna
Üst üste iki nokta
Değmemiş birbirine
Soğuk raylar gibi çaresiz
Başlamak için sözler tükenir konuşmaya
Her söz ahrazdır biraz
Her harf korkak
Sesin siner barikatlar yıkarken yüreğin
Belki başıdır özlemin tırnak işareti
Tek söz
"Özledim"
Belki biçilmiş otlar altında bir papatya
Fesleğendir gece koklanmamış
Düştür üşümüş
Bitmiş sigara
Tükenmiş ömür
Uzamış cümledir yalnızlıkta
Dedim ya
Değil mi ki sözün sonu nokta
Yeni bir cümlenin başlangıcı aslında
Dokunmak yüreğine
Damlamışsa ateş hasrete
Yalnızlık yangınına yağmur
Hele yüreğinden yağmışsa
Gecedir üst üste yalnızlık
Herkes kendi hikâyesini okur noktadan sonra
***
Editör: Seher Uslu
