NEYSE Kİ YARIN VAR
Herkesin bir miladı, unutamadığı bir zaman dilimi vardır.
İnsan, istemediği halde o zaman dilimine hapsolur kimi zaman…
İlginçtir böyle zamanlarda teselli edilmek adına; “Üzülme geçer. Zaman her şeyin ilacıdır." cümlesini duymaya alışkın olmak…
Zaman her şeyin ilacıdır elbette ama ilacın içileceği saati de her zaman kendi belirler.
Nice gamlı gecelerden sonra bir bakmışsın bir sabah, sana acı veren şeyler artık içini acıtmaz olmuş.
Umudun uykuda iken, bir de bakmışsın o imtihanın bitmiş ve uyanıvermişsin umut dolu yeni bir güne, başka bir imtihanın deminde…
Sezai Karakoç üstadın da dediği gibi:
"Neyse ki yarın var.
Umutların en sevdiği gün...”
Editör: Serhan Poyraz
