KURUMUŞ ÇEŞMELERİMİZE
Çeşmeler kurumuş, akan hüzündür,
Sessizce ağlayan sanki özündür,
Çekilmiş göz yaşı, de ki gözündür,
Çeşme susmuş; gönül ağlar, dil ağlar.
Kuşlar konar, suyu bulamaz, döner,
Lâleler, naneler susamış, söner,
Akmayan çeşmeyle dertleşmek hüner,
Çeşmedeki hüzün kalbimi dağlar.
Oluğundan nice atlar su içti,
Dibinde nâneler, yarpuzlar açtı,
Zalim felek seni neçedir seçti,
Heyhat ki mâzîde kaldı o çağlar!
Ey çeşme, nerede kaldı bunca can?
Nice sevdâlara verdin heyecan,
Ağacın olmuştu gariplere han,
Seninle birlikte ağlaşır bağlar...
Artık yeller eser bu mahzûn yerde,
Sevdalı kızların testisi nerde?
Yarım kalmış sevda, dert katar derde,
Bu zulme ağlasın hastalar, sağlar.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
