İKİNCİ BÖLÜM / GERÇEKLERİN ÖTESİ
İGYSBA / İSTANBUL
İstanbul şehri, daima coğrafyaları ve kültürleri birleştiren çok önemli bir konumda olmuştu. Ancak, çağlar boyunca, özellikle büyücülerin hâkim olduğu bazı karanlık dönemlerde, güzelliğinin üstüne gölge düşmüş, suç oranı korkutucu derecede yükselirken de uzak durulması gereken şehirlerden biri haline gelmişti. Yine böyle bir dönemde, 2023 yılına gelindiğinde, şehir dokusunu da kaybetmeye başlamış ve dev bir şantiyeye dönmüştü.
Gökdelenler yüzünden rüzgârı kesilen ve korkunç mevsim değişikliklerinin etkisinde kalan şehir, tam bu tarihte doğru ellere; şaman bir başkana teslim edilmişti. Derhal harekete geçen başkan engellerle karşılaşsa da yılmadan çalışmış ve ekibine aldığı başarılı şehir planlamacılarıyla 20 yılda şehre nefes aldırmıştı.
Bu muhteşem şehir, parklarıyla, tarihi yarımadadaki restorasyon çalışmaları ve büyük ölçüde önlenen göç sayesinde yeniden bir kültür ve turizm şehri olmuş, hem Batı hem de Doğu’nun en önemli şehirlerinden biri haline gelmişti. Bu yüzden de beklenen uluslararası büyük toplantıya ev sahipliği yapmaya aday diğer büyük şehirler içinden sıyrılarak oy birliğiyle seçilmişti.
Alp, Doğan’ın son iki aydaki çabaları sayesinde yokluğu hiç fark edilmeden işinin başına dönmüştü. Ama toplantı tarihi yaklaştığı için döndüğünden beri başını kaşıyacak vakti yoktu.
Bütün dünya ülkelerinin büyükelçilerini ağırlayacakları bu ilk büyük toplantıda tüm insanlık için oy birliğiyle yapılması kesinleşen barış anlaşmasının tarihini belirleyeceklerdi. Sonraki aşamadaysa devlet başkanlarını ağırlayacaklar ve imzaların atılmasıyla anlaşma yürürlüğe girecekti. Fakat bu iki toplantı da büyük güvenlik önlemleri almalarını gerektiriyordu ve Alp, İstanbul Belediye Başkanı ve MİT (Milli İstihbarat Teşkilâtı) Başkanıyla yaptığı toplantıdan çıktığında güvenlik konusunda hâlâ endişeliydi. Çünkü devlet başkanlarının büyük çoğunluğunun bu barış anlaşmasına karşı olduklarını biliyordu.
Onların bu anlaşmayı imzalamak için bir araya gelmeyi kabul etmelerinin tek nedeni, anlaşmayı engellemekti. Bu da tüm süreç boyunca bir sürü komplo ve sabotajla karşılaşacaklar demekti. Gücü sömürüden gelen, savaş ve yıkımla beslenen çok ülke vardı. Ama kendi halklarının sesi ve isteği doğrultusunda hareket etmek zorunda kalmışlardı.
- Devamını okumak için tıklayın
EEditör: Deniz İmre
