KİME
Kime söyleseydim kime yansaydım
Boyunu aşmış fırtına dinmiş öpüşlerin gibi
Yokluğun çok acı ölüm sanki
Yüreğime sızan öpüşlerin gibi
Arayış içindesin çıkmaz bir yolda
Hancıya sordun mu geceden kalma
Aklım fikrim senin yanında
Canımdan sızan öpüşlerin gibi
Şehirler yanmıyor
Her yer ışıksız
Kaldırımlar yıkık sokaklar dar geliyor
Siyahın içine sanki mavi doğuyor
Teselli aramadım kurumuş çiçekte
Başını koyduğun öpüşlerin gibi
Hayata inat bağrımı açtım
Nasıl bakıştı o yüreğime aktın
Uykularım da bile seni andım
Dudağıma dokunan öpüşlerin gibi
***



















