İÇİMİZİ ISITAN ANLAR
Sisli kış günlerinde sıcacık yaz fotoğrafları içimizi ısıtıyor çoğu kez.
Kar soğuğu, yokluk kışı, yoğun ve karmaşık dünyamızın içinde, güzel anlardan kalan karelere sığınırız bazen.
Detayları bizde saklı anılar sokağına gideriz.
Sayfaları karıştırırken sakin ve huzurlu duraklarda soluklanıp enerji toplarız.
Çünkü insanız.
Çünkü hepimizin kendini iyileştirme çabaları başka başka.
İyi olmak zorundayız ki hayat devam etsin.
İyi hissetmeliyiz ki çocuğumuz “içten” “günaydın” diyebilelim.
Bir canın müşgülüne çare olalım…
İşyerine ayaklarımız gerisin geriye gitmesin.
Tuttuğumuz işe ucundan değil de büsbütün gönülden sarılalım.
Gönlümüzü iyileştirelim ki yediğimiz bir lokma ekmekten tat alalım.
Çayın lezzetine varalım.
Her şeye rağmen içimizdeki nefesleri farkına vararak salalım dışarı.
Kendi sığınak noktalarımızda acımızdan, derdimizden bir parça arınıp, gerçek dünyayla baş edebilmek için güç toplayalım ki
bu “dünya savaşı” nın içinden kahraman olarak çıkabilelim…
