AZAT
Özgür bırakıyorum
İçimde tortulanmış kederi
Göğsümde tutuklu seni
Söylemezdim bilirsin
Anlatmaktan yorulduğumu kendimi
Özgür bırakıyorum
Bölüşmeden
Sarılıp sakladığım düşleri
Açıyorum bu gece
Naftalin kokulu sandıklarımı
Sanrıları
Durduramadığım savaşları
İçimde ölmüş tüm tanrıları
Özgürleştiriyorum bu gece
Yalnızlık işkencelerimi
Toplumsal çelişkileri
Uyumsuz yanımı
Ve gevşetiyorum ayaklarıma doladığım ipleri
Çözüyorum öğrenilmiş esaretimin zincirlerini
Bir adım öteye
Bir adım daha
Yavaş yavaş alışmalı belki
Yaşlanırken umutla yeniden yaşamaya
Barışıyorum
İçimde kavga eden o adamla
Sırları eskimiş aynayla
Sanma pes ettim kendime
Güllük gülistanlık olsun demiyorum ki
Razıyım kaçınılmaz ızdıraplara
Silip atıyorum şimdi
Yalnızlıkta kurgulanmış acıları
Ölü doğmuş mısrayı
Özgürleştiriyorum
Unuttuğum sırları
Kistleşmiş kaygıları
Kaldırdıkça altından çıkacaksa sevda
Bak nasıl uçuşuyor tozlar ışıkta
Canlanırken mutlu/mutsuz anılar
Bu gece azat ediyorum onları
Fesleğeni
Kafeste kuşu
Sevmesin o minnetsiz kedi
Seveceğim duruşunu
Özgürleşiyor bu gece bu kent
Bak
Nasıl da genişliyor betonlar ardında gök
Gri bulutlar
Özgür bırakıyorum dedim ya
Burnu büyük zerdaliyi
Korkak kirpiyi
Bendeki seni
Çok yaşadık birlikte
Salıyorum bu gece özgürlüğe
İçimde ölenleri
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
