İÇİMDEKİ SONBAHAR
Ne bir sonbahar mevsimindeyim,
Kendimle yüz yüze, aynı yerdeyim.
Ne kadar da benziyor bu mevsim bana,
Solan umutlarıma, tükenen zamana.
Her taraf sarardı, renkler çekildi,
Kuruyan yapraklar yere serildi.
Hayat beni savururken oradan oraya,
Rüzgâr yaprakları fırlatır sonsuzluğa.
Sonbahar gelince bir hüzün çöker,
İçimdeki kasvet artarak devam eder.
Kış gelmeden göçüp gider miyim bilmem,
Benim için ötesi yok, artık göremem.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
