I SHOP, THEREFORE I AM (ALIŞVERİŞ YAPIYORUM, ÖYLEYSE VARIM)
Antipirion’un neon ışıklı caddelerinde, sonsuz tüketim döngüsünün ritmik yankısı duyuluyordu. Bilinç, artık mülkiyetle ölçülüyordu; varoluşun ispatı, sahip olunan şeylerin toplamından ibaretti. “Düşünüyorum, öyleyse varım.” çağ dışı bir hurafeye dönüşmüş; yerini daha parlak, daha somut bir düstura bırakmıştı: “I shop, therefore I am.”
Kreditium çipleri beyin saplarına entegre edilmişti. İhtiyaç, arzu ve zorunluluk arasındaki çizgi bulanıklaşmış, insan bilinci birer satın alma algoritmasına dönüşmüştü. Sistem, bireylerin yaşamlarını satın alabilecekleri bir meta olarak sunuyordu: mutluluk aboneliği, sanal arkadaş paketleri, anı implantları… Gerçeklik, sepete eklenip iade edilebilen bir illüzyona dönüşmüştü.
Bir sabah, tüketim bilinç birimi yükseltilmiş bir Antipirion vatandaşı, kontrol merkezine ilginç bir soru yöneltti: “Eğer satın almıyorsam, var mıyım?”
Bu soru sistemde yankılandı. Alışveriş geçmişi incelendi. Son 72 saatte hiçbir harcama yapılmamıştı. Durum kritikti. Algoritmalar uyarı sinyalleri gönderdi: “Varoluşsal boşluk tespit edildi. Acil müdahale gereklidir.”
Merkez, ona yeni bir kimlik paketi sundu: “Yapay Eksiklik Modülü.” Bu modül, kişinin içinde derin bir eksiklik hissi yaratıyor, doyumsuz bir arzu ile yeni nesil ürünlere yönelmesini sağlıyordu. Hemen entegre edildi. Vatandaş, gözlerini açtı ve hissettiği o tarifi zor boşluğun neye işaret ettiğini anladı: Bir şey eksikti. Bir şey satın almalıydı. Hemen, şimdi...
Ve böylece gerçekliğe geri döndü. Sepete ekledi. Satın aldı. Var oldu.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
