HEY SEBASTİAN
Bak yine geldi,
Gözlerdeki hüzünlerin
Sararan yapraklarla bir olduğu hazan.
Bir ben miyim her hazanda hüzne düşen?
Gözlerimdeki hüznü saklarken, tebessüme sığınıp, essizce iç çekip susan.
Gülüşüme dahi temlik koyulmuş gibi.
Bir ben miyim
Her hazanda hüzne düşen?
Sararan yapraklardan mı?
Kuruyan dallardan mı?
Hazan mevsiminde bir başka
Hüzünlenir yüreğim,
Ağır ağır baharı bekler.
Her düşen yaprak benden alır gibi.
Bir ben miyim
Her hazanda hüzne düşen?
İşte öyle Sebastian.
***
Editör: Bilgi Şakar
