HER DİLİN KENDİNE HAS ÖZELLİĞİ VARDIR
Yeni bir kelime duyduğumda mutlu olurum ve beğendiysem kullanmaya dikkat ederim. Bu ara bir kelime daha öğrendim. Şaşırdığım, beğenmediğim ve kişiliksiz bulduğum bir kelime: Ozane.
Arapça kelimeler, müzekker dediğimiz erkek kelimelerdir. Kelime sonuna eklenen "-e" yapım eki erkek kelimeyi müennes dediğimiz dişi kelimeye çevirir. İsimlerde görürüz bu özelliği: Ali - Aliye, Remzi- Remziye, Muhsin- Muhsine, Âlim- Âlime...
Şair kelimesi Arapça. Şiir yazan için kullanılır ve cinsiyet belirtmez. Kim türettiyse şairden şaire kelimesini türetmiş, Arapça kuralına uygun Türkçe bir kelime olmuş. Böyle bir kelime Arapçada da Türkçede de yok. Şaire kelimesini tayyare kelimesine benzetiyorum. Tayyar Arapçada uçmak (kanatlanmak) anlamında. Osmanlı Türkçesinde uçan nesneye uçak değil de tayyare denmiş. Arapçada olmayan, Arapça dil kuralına uygun bir kelime oluvermiş.
Üstad kelimesi Farsça. Türkçe imlâsı üstat. Farsça kelimelerde cinsiyet ayrımı yoktur. Kim yapmışsa Farsça kelimeye Arapça dil kuralına uygun ek getirip Türkçede bir kelime yapmış: Üstade. Ortaya karışık tabiriyle anlatılır ancak üstade kelimesi.
Ozan kelimesi Türkçe bir kelimedir. Türkçe kelimelerde cinsiyet ayrımı yapılmaz. Bağlama çalıp şiir söyleyen kadın da erkek de ozandır.
Şaire kelimesi bana itici gelse de göz yumulabilir. Üstade kelimesi olmamış, ozanenin hiç şansı yok. Çok itici.
Türkçe sondan eklemeli bir dildir de her dilin kendine has özelliği vardır. Lütfen kelime türetirken güzel Türkçemizin yapısına ve dil kurallarına uygun kelimeler türetelim.
