GÖNÜL İSTER
Günden güne erir ömrümün yağı,
Senden başkasına sözüm kalmadı.
Hiç aşılmaz sanma Everest Dağı,
Gönül ister amma gözüm kalmadı.
Gemileri yaktım, dönmem geriye,
Sen sözümü dinle, gel de beriye,
Bana sorma sakın gidiş nereye!
Bundan sonra size lüzum kalmadı.
Kaşla göz arası çıktım sefere,
Allah'tan duamız olsun nefere,
Sorarlarsa bir gün gidiş zafere,
İşler çok karıştı, çözüm kalmadı.
Aynalara baktım, göstermez seni,
Sana kaçkez dedim unutma beni,
Bense unutmadım sendeki beni,
Derdi söylemeye yüzüm kalmadı.
Doğanay'ım, felek yolumu kesti,
Dağların ardından bir rüzgâr esti,
Suyu çok doldurdum kırıldı testi,
Her yer dere, tepe; düzüm kalmadı.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
