Gece ve Ben / Ayşen Özgür

GECE ve BEN

Ne zaman aklıma gelsen, bir serçe uçar başımın üstünden.
Yüreğimde çarpıntı, midemde bir hareket başlar aniden.

Fidanlar büyür, ağaç olur. 
Tomurcuklar çiçek açar. 
Bir sandal, nilüferlerin arasından yavaşça denize doğru süzülür. 
Beyazlar içinde bir kız uzaktan görünür.

Akşamın alaca karanlığında sessizce ve yalnız sahilde gezer.
Suya değen ayaklarına
dalgalar dolaşır.
İyot kokusu genizleri yakar.

Caretta carettalar sahilde gezintiye çıkar.
O vakur halleriyle adeta süzülürler. 
Yunuslar birbirleriyle yarışır. 
Uzaklardan blr gemi geçer. 
Mehtap denize düşer. 
Yakamozlarla renktaş olur. 
Balıklar sessizce yüzerler.

Hafifçe kafalarını çıkarıp etrafa göz gezdirirler.
Sevgin yüreğimde dalga dalga çoğalır. 
Ben büyük bir zevkle bu alemde gecenin konuğu olarak yerimi alırım.

Gece de büyük bir mutlulukla herkese ev sahipliği yapar.