EFENDİM
Dost olan dostuna sırtını dönmez
İnsan hata yapar kuldur efendim
Yüce Yaradan'ın ışığı sönmez
Yaradan'ın affı boldur efendim
Haksız karşısında durup da susan
Mehmet'i kollayıp Hasan'a küsen
Mevla var eğledi gül desen desen
Gülü de gösteren aldır efendim
Yerleri gökleri yaratan birdir
Mevla'yı bilmeyen köroğlu kördür
Mümin olan insan eroğlu erdir
Pirini pir eden hâldir efendim
Seferî yok olmuş saraylar hanlar
Kara yerde yatan sayısız canlar
Cahil nasihatten sözden ne anlar
Âlimin sohbeti baldır efendim
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
