DÜŞÜNSENE!
Düşünsene! Tahayyül ettiğimiz her güzelliğin yansıması cennette misliyle var. Aklımızın idrak edemediği hayran kaldığımız o manzarayı bize gösteren Allah, neden daha güzelini asıl yurdumuzda yaratmasın ki?
Aslında insan hep güzel olana meyilli, gökyüzüne aşık, yeşile hayran, sessizliğe aç, kuşlara imrenen, denizler kadar engin olma hayali var.
İnsanın ruhu karanlığı severse güneşe kusur bulur, geceyi sevmez. Gözleri karanlıktır yeşili görmez, ağacı sevmez.
Nefesi rutubetlidir hissetmez havanın temizliğini, nefes almanın huzurunu.
Kendi dünyasını cehenneme çevirdiği gibi başka insanlarında hayallerini yakar, yıkar.
Bilse ki cehennem hayal ettiğinden de beter, bir kelebek gibi yaşadığı anın bitmesini istemez.
Aslında insan kalmak zor değil güzel bakabilse, ruhunu tutsak ettiği zindanlardan çıkarsa, gökyüzü de, hava da, güneş de herkese yetecek.
