BU YALNIZLIK BENİ KORKUTUR ŞİMDİ
Ay düştü geceye yıldızlar küstü
Bu yalnızlık beni korkutur şimdi
Gölgeler uzadı gül boynun astı
Bu yalnızlık beni korkutur şimdi
Uzansam yaylada düşlere dalsam
Ateş böceğinin izinde kalsam
Çeşme bulağında boşalsam dolsam
Bu yalnızlık beni korkutur şimdi
Islıklar öttürdüm yollar uyandı
Dağlar dile geldi yeller uyandı
Mevsimler tükendi yıllar uyandı
Bu yalnızlık beni korkutur şimdi
Küskünüm boynumu eğdim ağladım
Gökte bulut gibi yağdım ağladım
Girilmez gönüle sığdım ağladım
Bu yalnızlık beni korkutur şimdi
Rabatlı gönlümde bir ateş yanar
Azalır kederim dertlerim diner
Her bahar ceylanlar düzlere iner
Bu yalnızlık beni korkutur şimdi
***



















