BU KADAR
Şiir, nesir dendi, girdim bahçeye,
İmkanım bu idi, yazdım bu kadar.
Yolluğumu aldım, koydum bohçaya,
Dere tepe dedim, gezdim bu kadar.
Şiiri imbikten süzmeye devam,
Kıta, beyit, mısra gezmeye devam,
Malum şuarayı üzmeye devam,
Saygısız olana kızdım bu kadar.
Taşladım, şiirde hak edenleri,
Dinde hakikati yok edenleri,
Azı süsleyerek çok edenleri;
Belli ki bunları üzdüm bu kadar.
Ben şairim, dedi meydan boş iken.
Kurudur bu, dedi ağaç yaş iken.
Elif'i Be sandı, gözler şaş iken;
Cahil insanlardan bezdim bu kadar.
Yürüdüğüm yoldan diken kaldırdım,
Şiir küpündeki boşu doldurdum,
Arı kovanına çomak daldırdım;
Bazen de oyunu bozdum bu kadar.
***
Editör: Bilgi Şakar
