BİR ÇINAR YALNIZLIĞI
Bazen hiç bir şey diyemiyor insan
Bütün sözler susuyor alfabede
Her şey derin bir ahın çekiminde yükseliyor yüreğinden gökyüzüne
Bazen yetmiyor yirmi dokuz harf
Eksik kalıyor içindeki yangını anlatmaya
Özlem mi, hasret mi ,sitem mi,isyan mı?
Sende bilmiyorsun
Belki hepsi
Belki sadece masum bir sarılma isteği
Bir kokunun özlemi
Bir bakışın
Bir gülüşün hasreti
Hem sığmıyor ki kelimelere bazı şeyler
Gülüşüne konan kuşları anlatsam kim inanır
Bakışından avuç avuç toplayıp içime sakladığım yıldızları kim görebilir
Bir de sana sarılırken bütün dünyanın boyandığı o eşsiz maviliğin sırrını kim bilebilir
Sen bile inanmazsın saçlarından tel tel topladığım şiirlere
Yeminler etsem odaya yayılan ay aydınlığında yüzüne güler geçersin
Melekler sana taşımış desem cennetin bütün kokularını sus dersin.
Yangınım sensin oysa.
Yandığım sensin
İğne oyası bir nakış gözlerimde hüzün
Geceyi renkten renge boyayan bir kanaviçe
Gözlerimin ışığını yedirdiğim bir gergef te asılı yüzün
Susuyorum işte
Derin bir ah'ın özleminde
Baharına güz değmiş bir çınar yalnızlığı üstümde.
