SAKLI ZAMANIN KADINI -1
Soğuk bahar rüzgârı gibi esiyor düşünceler,
Kalp atışları kendi temposundan uzak.
Sanki sahnede bir başkası var.
Ses o ses,
Geceyi ve gecenin insanlarını saran,
İçinde kanayan yarasıyla
Yüzünün kayboluşunu,
Bambaşka bir yüzle seslenişte
Akşamın loş localarını doldururken.
Taş plaktaki gibi sesler geliyor derinlerden,
Beklenen alkışlar henüz yok.
O başka yüz elden hiç düşmüyor.
Sanki taş duvar bir eski zaman kilidi,
Gece kuşları notasız ötüşürken,
Perdeler inmişçesine
Yarı yolda.
***
Editör: Seher Uslu
