ANLIYOR MUSUN
Boncuk mavisiydi gezegen
Kokluyordu renkli kelebekler
Öpücükler yağdırıp goncasına gülün
Düşmüş gölgesi çınarların
Parıltılı yakamozlu sulara
Yeşillenmiş açılmış göl kıyılarına
Hafif hafif salınır yaprakları
Yalnızlık kuşları gezinir üstünde
Kanatlarında yağmur damlaları
Acılıydı sesi güldeki bülbülün
Hüzünlüydü gözleri
Nazlıydı bakışı güneşli sularda kuğuların
Bir garip şairim
Gözyaşım sele karışmış
Ebem kuşağı saçlarımda
Ne zaman kapasam gözlerimi
Derin bir hülyanın içindeyim
Esiriyim tutsak sevdanın
Kuşlar mıdır ses veren ezgilerinden
Acayip duygular içindeyim
Kuşlarla birlikteyim
Nerede ellerin
Hangi yel götürdü sıcaklığını yüreğinin
Hangi el söktü kökleştiğin toprağımdan
Rüzgârın sesini duyuyor musun
Bir ağıt koyverdim kanatlarına
Hasret kaldım gülüşlerine
Çiçekli gülüşündür beni benden alan
Şu dünya yalandır yalan
Tutkunum sana anlıyor musun
***
Editör: Gülçin Granit
