AKAR SU BULUR YOLUNU
Dur demeliyim kendime, dur da toparlan!
Yoktur senden başka, herkesin
derdine yanan.
Nedir, seni bu kadar zorunlu kılan?
Nedir, herkesin boşverdiği dertlere dalman?
Bil Sami, bizler yolcu, hayat kervan, dünya yalan!
Dur demeliyim kendime artık
Dur!
Hayat meşakkatli bir yoldur;
Yürü sen o yolda, yürü dilediğince,
Zaten akar su, bulur yolunu.
Kapılma dünyanın türlü hâline.
Bak, avuçlarından kayıp gidiyor zaman!
Bil Sami, bizler yolcu, hayat kervan, dünya yalan!
Dur diyorum artık kendime,
Dur!..
Bak kayıplar artıyor, dökülüyor her gün bir ömür.
Seferler çoğalıyor, dönüşsüz vapurda,
Bugün de Mustafa'm düştü, o, dönülmez yola.
Neye yarar pişmanlığın, ağlaman?
Bil Sami, bizler yolcu, hayat kervan, dünya yalan!
Dur diyorum, dur ve toparlan!
Var senin de evladın, ailen,
En küçük üzüntünde gözlerine bakan,
Elbette var sevenin kendi canından bilen,
Biriktirme içinde, aksın bırak boş devran.
Bil Sami, bizler yolcu, hayat kervan, dünya yalan!
Editör: Suna Türkmen Güngör
