AH BE CANCAĞIZIM
Bir sabah aynı güneşe uyansaydık
Sen çayı koyarken ben gözlerinde kaybolsaydım.
Ömrün bütün telaşını kapının dışında bıraksaydık
Bir fincan çayın buğusunda yıllarca yaşasaydık.
Cancağızım, bir denizin kıyısında yaşlansaydık
Saçlarına düşen akları yıldız diye saysaydık.
Her gün batımında yeniden birbirimize sevdalansaydık
Sonbaharın koynunda saklı baharı bulsaydık.
Ah be cancağızım ne sen vazgeçtin ne de ben!
İki ayrı göğün altında aynı yıldızı bekledik.
Hangi kaderin yarım kalmış cümlesiydik biz?
Birbirimizi severken neden ayrı yaşadık?
Bir evimiz olmadı penceresi bahara bakan
Ne aynı yastığa baş koyduk ne sabaha uyandık.
Oysa içimizde bir ömür vardı birlikte yaşanacak;
Biz birbirimize değil, hayatın duvarlarına yenildik.
Ah be cancağızım, takvimler bizsiz yaşlandı,
İçimizde açılmamış baharlar ayaza kaldı!
İnsan yaşamadığı günlerin yasını da tutarmış,
Biz birbirimizi değil, yaşayamadığımız günleri kaybettik.
***



















