SOĞUK ŞEHİR
Şehrim beyaz kefenini kuşanıyor.
Sokakları soğuk,
Caddeler ayak izlerini vurmuş sırtına,
Ölümün hamallığını yapıyor...
Sisi çöken karanlığın,
Dizleri kırılıyor buzulların çağında.
Şehrin kuşları kayboluyor,
Göğsümün kanatlarında.
Sırtı kanamalı, ağır aksak gece.
Tökezleniyor yamalı sabahlarıma.
Caddelerde siren sesleri,
Eşkalim kimliksiz,
Adı kulağına fısıldanan bir yalnızlık emziriyor sığınaklarımı.
Belirsiz bir suret geçer sıratımdan.
Ve ben;
Soğuk bir iklime soyunurum,
Giysilerimden.
Kanamalı şarap renginde kızıllık,
Vurur şehrimin bakir kalabalığına.
Üşürüm uçurumun kenarında
Bekleyen çocukluğuma...
***