ÖP BENİ DİYOR
Geceden demlenmiş, günaydınlığı bir nefes gibi gülüşün.
Biraz çapkın.
Biraz hüzünlü,
Çokca çocuksu;
Öp beni diyor.
Ustam demişti ya şair sevdiğine.
Ustam!
Kaybolmaya yüz tutmuş kelimelerin alfabesi,
Gizlenmiş pınarların kaynağı,
Dile gelmeyen, o derinliklerde kaybolan bakışların anlatmaya çalıştığı her şeyin resmi ustam.
Sevdiğim, sevdiceğim.
Ömür boyu seveceğim ustam.
Ömür dolusu bir hasretin buğusunda demlenmiş gibi büyülü bir gülümseme yüzünde,
Öp beni diyor.
Hangi güne uyansam adın düşüyor takvimlere,
Hangi mevsime dönse zaman güneşle sevişen yapraklarda senin yüzün.
Yemyeşil ve ıslak bir sevinç içimde.
Gül yaprağına düşmüş çiy damlaları, seni söylüyor.
Gökyüzüne asılmış bir yıldız ışıltısı yüzün,
Ömrüme düşen en büyük muştu gibi
Öp beni diyor.
***