ÖLÜYDÜK
Dolduk
Almıyor içimiz dışımız
Pelte oldu düşlerimiz
Solduk
Açmıyor güllerimiz
Kokmuyor çiçeklerimiz
Donduk
Tütmüyor bacamız
Isıtmıyor sobamız
Sorduk
Cevapsız kaldı
Dün bugün hikâyemiz
Sevdik
Tanrı’nın ayak izlerine
Gömüldük nefessiz
Anlatamadık aşkımızı
Buz tutmuştu dudağımız
Ağlayamadık
Yakamoz güldü aslında
Göremedik kapalıydı gözlerimiz
Kurumuştu göz pınarlarımız
Kırpamadık göz kapaklarımızı
Ölemedik
Zaten ölüydük
Biz
***
