AY GÜLDÜ YÜZÜME
Ay güldü yüzüme, karanlıklar gündüz oldu.
Acılarım silindi gözümden, yüreğime huzur doldu.
Bir bulut gelip durdu üstümde, döküldü damla damla.
Susamıştı toprak, her damla kırmızı bir gül oldu.
Seslendim denize, sesime bir türküyle ses verdi.
Rüzgâr yaprakla konuştu, çiy tanesi gülle buluştu.
Dağdan koptu geldi, dere ırmağa dönüştü.
İnsanlar ekmeğini bölüştü,
Şair kalemine sarıldı, kâğıtlar tutuştu.
Sen baktın bana, üstüme yıldızlar döküldü.
İki kız çocuğu, güneşe bakıp gülüştü.
***
