KUŞ UÇUNCA ANIMSADIM ÖMRÜMÜN GÖÇÜNÜ
bir kahve içimi kadardı sevginin sıcaklığı
uçup giden hatıralar arasındaydı hatırı
acının damağında kalmış olan son tadı
her zaman değişen hissin ortak yanıdır
kuş uçunca anımsadım ömrümün göçünü
ilk kanat vuruşumun hesabı yok yanımda
hep kafesi arasındaydı gülücüğümün rengi
aşikâr edemedim gönlümün sesini sana da
kumru aşkıydı göğün yüreğinde saklanmış
belki bu yüzden serindir gölgeler daha da
karaydı gecenin gözleri yıldız bakışlıydı aşk
birden çıkıverdin karşıma kimdin neydin
inince beliren bir melek mi ya da mahperi mi
gözüm gözüne kilitlendi renk vermedi his
***
