NAMERDİM
Seni görmeden sana değmeden gönül verdim ıraktan ırağa sevdim
Artık coşkulu şelale çağlayandım aşkınla yıkılmaz kocaman devdim
Sana belki de yüzlerce kere “ben sana aşığım seni seviyorum”dedim
Sararıp solmuşken gelişinle yılın dört mevsimi şahane bahara erdim
Her sabah erkenden güller derdim o gün geçeceğin yollara serdim
Ağzıma damla içki koymam ama şarap olsaydın tek seni içerdim
İçer içerdim her gün sarhoş gezerdim her gün kendimden geçerdim
Sevda rüzgârı olsaydım ömrümce gönül dağında delicesine eserdim
Estikçe güzel ayaklarını aşkımla inan mutluluktan yerden keserdim
Ben bu koskocaman muhteşem dünyaya tekrar defalarca gelseydim
Her seferinde yine sana çılgınca gönül verirdim yine seni severdim
Ey güzel zarif nazik sevgi dolu duygu yüklü aşkla süslü şahane kadın
Ölünceye dek senden seni sevmekten vazgeçersem eğer namerdim