MESELE SEVMEK DEĞİL
Gözlerinin bebeğine ince bir tül gibi serilen o hüznü öpmek kadar, o bakışlardan süzülen ışıltıları da görmektir asıl marifet.
Bir insanı varlığında sevmek kolaydır.
Sesine değdiğin insanı öpmek kolaydır.
Marifet değildir başucunda duran bir omuza baş koymak.
Gözlerine gün aydınlığını seren bir çift gözde kendini görmek marifet değildir.
Aşk yanmaksa eğer
Ateşi yakmakta yatar asıl marifet.
Kendinde bulamadığın cevabı kimde bulabilirsin?
Kime sorabilirsin kendine sormadığını?
Hangi esrar,
Hangi sır, hangi meçhule bu yolculuk?
Kim biliyor ki...
Ahhh
Canımın içi!
Ben ne yaralar devşirdim yüreğimde,
Ne acılar onadım taptaze yaralarla,
Ki bitmedi içimde akan can kesikleri,
Yine de gülümsedim inadına.
Kimseler bilsin diye değil.
Aşka ayıp olmasın diye.
Hep gizli,
Hep saklı,
Hep o en acıtan yerinde tuttum seni,
Her şiir bir çentik oldu sensizliğin çetelesine.
Her kelime bir cam kırığı gibi yol aldı yüreğimde.
Mesele sevmek değil canımın içi,
Mesele sevmek değil...
Ömür boyu bir muska gibi yüreğinde taşımayı bilmek asıl mesele.