KISKANÇLIĞIN ÖVGÜSÜ
Kıskanışın bile ne güzel!
Öylesine güzel hep olup dudaklarımdan geçişin
Ra olup sineme vurmana diyecek yok!
Büyüyor ayn ile med, ceziri olmadan.
Bükülmüş boyun, vav istiyor niyazda
Elif-ba'sı olmuşsun mısraların durmadan.
Sin'e düşüyor mahir bir kalp
Güzelce, bir güzelin uğruna.
Kıskanışın bile öyle güzel!
Ne ki varsa içten olan;
Yol güzel,
Güzel yay oluşun diklik yoluna eğrilesiye
Aşık oluyor can, attığın oka
Can atıyor bağır, düşmek için bağrına.
Bir pınara karışıyor kan:
Su, gül kokuyor sonra,
Su sönüyor, çağlıyor alev,
Gül akıyor tüm oluklarıma.
Sığmıyor kainat bu yaraya
Ağlayışlar sığmıyor hıçkırıklara, nafile!
Kurban olayım ben böyle kıskanışlara...
***
Ra: hançer
Ayn : göz
Vav: vuslat
Sin: mezar