KALAN ANILAR
Zaman öyle çabuk, habersiz geçti ki
Saçımızdaki aklar, yüzümüzdeki çizgiler neyin nesi
Oysa her şey henüz bitmiş değil
Düşünebiliriz, önümüzdeki günleri
Yeniden sevebiliriz, çiçekleri
Toprağa tohumlar atabiliriz, yarının gençleri için
Yeniden yazabiliriz, hikâyelerimizi, şiirlerimizi
Torunlarımız okusun diye
Miras kalır duygularımız
Düşünceler yeşerir fikir bahçelerinde
Değişmeyen ne diye sorabiliriz
Gökyüzü aynı ama başka kuşlar uçuyor
Sevinçler, kederler hep aynı
Hâlâ aynı kalp atışları
Sonsuz mavilikte, bizi hayata bağlıyor
***