İZDÜŞÜM
Hangi düş, hangi gece bensiz doğudan doğdu?
Gökyüzü kadar geniş hayallerim, sessizliğin içinde yankılanıyor.
Gözlerimde kaybolan ufuk, bir gölgeyi güneşe döndürdü.
Her sessiz adımda, kalbimde çiçek açar bilinmeyen yollar.
Kırık zamanların aynasında, umutlar yeniden yeşerir.
Ve ben sabaha inanan ilk ışık gibi karanlığa bir merhaba bırakırım.
Düşlerimin kanatlarında yükselen sessiz bir izdüşüm olurum.
Geceyi delip geçen umutla, varlığımı yeni bir çağın eşiğine yazarım.
Göz göze geldiğim her sende, kendimden bir iz bulurum.
Ve bilirim ki gözlerindeki karanlık bile bir gün, benimle aydınlanacak.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz