İRONİ
bir renk
düşmüşüm izine
hat vapurlarını önüme katıp
ısmarlamışım akşam simidini
kanadımı okşayan martıya
göz hakkımın güvertesinde
sözümün ağırlınca
azıcık mahcup
yüzüm yersiz yurtsuz
kadın bedeninden apayrı
tesadüfi çalmışım köstekli
hatırşinas bir saatten
boynuma zincir
ayağımın derinliklerine denizi sürmüş
mahrem nedir bilmez iskelede
vav olmuş yüzüm
sürtüne sürtüne
haberim yokmuşcasına
bana bir yudum deniz havası yolla
tedavülümden kaldırılsın kış