BU ŞEHİR SENİN
Bu şehir senin,
Biraz yıkık, biraz dökük olsa da bu şehir senin.
Sen olmasan da anılarla dolu.
Mavisi yok bu şehrin, güneşi sönük.
Sokakları karanlık, kaldırımları ıslak...
Zaman onu çok yıprattı,
Eskimiyor içindeki hatıralar.
Vakitli, vakitsiz artçı depremler hasıl oluyor.
Üzerine her gün, bulutlar ağlıyor.
Yılların verdiği yorgunluk ölümün habercisi,
Baharda dahi açmıyor çiçekler,
Yeşermiyor bahçeler,
Nisan yağmurları fayda etmiyor,
Şimdilerde bakımsız bu şehir.
Gökyüzü mavi değil, yeryüzü yeşil değil.
Ne güneş var ne de yağmur.
Bulutların göz pınarları kurudu.
Bu şehir ölüme terkedildi.
Sarsılmaz dağlar, kum yığını gibi
Ayaklarımda derman kalmadı.
Salma hayalini üzerime,
Kapansın artık bu defter!
Bırak nasır tutsun bu yürek!
***