ZİHNİMİ YORMA ARTIK
Beynimi radyo düğmesi gibi kapatasım geliyor.
Kurup kurup zihnimi yorma artık.
Elimi bağrıma sokup kalbimi sökesim geliyor.
Deli divane atma artık.
Hayallere hudut çizilmiyor.
Ruh hayalin amâkında geziyor.
"Kün"diyen "Ol"deyince oluyor.
Gidişata bakıp bakıp hicrana düşme artık.
Kimse yormadı beni, benim yorduğum kadar.
Belki de boyumu aşan, ruhumu sarsan
hayallerimdir yoran.
Lakin, imkansızı mümkün kılandan umudum var.
Neyleyim ki şu şaşkın yürek
Senden hediyedir ya Rab!
