YÜREĞİMİN KARASINDA
kızıl bir rüzgâr eser
Gelincik dağından,
tozutur çiçek polenlerini.
ateş namlusudur güneş,
yıkılır aydınlık köprülere,
iner kızgın ovalara,
gelir oturur yüreciğime,
bir güz şarkısı gibi,
alıp gider sevincimi
uçuşan yapraklarla güz ağaçları.
gelir oturur yüreciğime
o yârin hüzünlü bakışları,
kınalıdır elleri.
gelir ak bir güvercin
iner selvi ağaçlarına
hüzünlü bakışı sevdiğimin bakışlarıdır.
şimdi ak bir güvercindir sevda,
yüreciğimin karasında
kızıl rüzgâr al götür yüreciğimi
yârin kınalı saçlarına,
kan çiçekleri açsa da yüreciğimde
onun canı sağ olsun,
ben tuz basayım yarama.
